Archive for the ‘koken en bakken’ Category

De keuken, het eten

Op zich is dit wel een blog apart waard. Met donatiegelden is er een nieuwe gasoven gekocht welke door middel van een gasfles werkt. Ik had eerlijk gezegd meer een steenoven of iets dergelijks verwacht . De kokkin was zeer bedreven met koken op houtvuur. Een mooi gezicht hoe soms de pan op een groot vuur stond.  Het vier pits gasstel bleef dus vrijwel ongebruikt. Ik kon haar geen ongelijk geven. Als je dit al je hele leven gewend bent. Daarnaast zal de gasfles na gebruik ook weer gevuld moeten worden. Dat betekent de gasfles vullen in Paramaribo, terwijl hout altijd wel voor handen is en niets kost. Het enige nadeel was dat het water wat voor ons gekookt werd op het vuur nogal eens rokerig smaakte. De keuken was verder  primitief en met hygiëne ging het wel even wat anders eraan toe. De keuken komt ook voor in de aflevering Terug naar mijn roti van Ramon Beuk. Overigens is er wel een verschil als de tv erbij aan te pas komt hoe alles gaat. Voor het eco-toerisme  zou er meer behoefte zijn aan een westerse manier van eten. De oven zou daarin een bijdrage moeten gaan leveren. Daarnaast zou het de bedoeling zijn dat voor de kinderen op school twee keer per week in de pauze broodjes zouden worden gebakken. Voor het project heb ik mij ook gestort op brood bakken.Dat was lang kneden en het rijzen gebeurde in de zon. We bakten ook broodjes voor ons zelf. Op het dorp zelf stond een onafgemaakte bakkerij. Het was wel roeien met de riemen die je hebt, lang niet alles was er en ook niet ter plekke ter koop. De zandkoekjes waarvan ik het recept via een sms’je kreeg van manlief waren een groot succes. Tja, wat ben je er eigenlijk maar voor nodig. Bloem, suiker en boter.

Update,  ik zag dat momenteel ook de bakkerij in het dorp af is. Ik zag mijn filmpje gelinkt. Er gaan dus nu echt broodjes gebakken worden voor de kinderen op school. Mooi! Ik zag Ramon Beuk op de foto ; )  Zou hij er nu zijn?

Op zich was twee weken het eten best eentonig. Bijna elke dag stond er kip met rijst op het menu. Twee keer warm eten op een dag was wel fijn. De positivo van de groep maakte een keer de opmerking toen het avondeten kwam. Krijgen we nog eten, nou zeg. Wat geweldig zeg,  wat een verrassing zeg, heerlijk. Op een gegeven moment kon ik het rijtje woorden wat zij dagelijks zei dromen, PS…ik ben toch echt wel gewend aan drie maaltijden per dag. Maar ze zei werkelijk bijna bij alles het voorgaande riedeltje .  Heel af en stond er ook wat vis op het menu, maar de vis is van kwik vergeven door de goudwinning. Een triest relaas voor de bewoners . Ondanks bewijzen hoe het de gezondheid schaadt komt er geen oplossing. Ik vind het wel jammer dat ik weinig met het plaatselijke eten kennis heb gemaakt. De mogelijkheden daarvoor hebben zich ook niet echt aangediend. Er wordt veel gebruik gemaakt van cassave, dat heb ik wel gegeten. Verder wordt er dus veel vis gegeten en wordt er gejaagd. Er zijn ook kostgrondjes waar op verbouwd wordt en worden er insecten gegeten. Er is geen winkel en de voorraad raakte erg uitgeput. Op een gegeven moment was ook de koffie op, ik en geen koffie…. we moesten toen echt wachten op een nieuwe lading uit Paramaribo.

De kokkin lachte vaak naar mij en deed dan een poging om mijn naam goed uit te spreken. Haar kleindochter was vaak in mijn buurt te vinden. Het is gebruikelijk dat het eerste kleinkind bij opa en oma gaan wonen. De kleindochter zat ook bij mij in de klas. Ze kwam regelmatig even bij mij op schoot  zitten. Op een avond viel ze zelfs in slaap op mijn schoot.

In Paramaribo at ik trouwens een keer de echte roti. Ik had het niet zo heet verwacht.Verslikte mij er bijna in.

casave

casave1

casave2

keuken1

keuken2

keuken3

mail3

Een varaan bezoekt de keuken

veraan1

Of deze op het menu is gekomen zullen wij niet weten

veraan

Photobucket

.

Follow Me on Pinterest
.

Let wel, hier geldt ©GioDio

Archief