Archive for juli, 2007

Twee klaviervirtuozen

Img_0610_small Img_0611_small Img_0615_small Img_0603_small Img_0607_small Img_0612_smallImg_0588_small_2

In een huis aan huiskrantje viel mijn blik op muzikale zomeravond met Jan Vanye en Martin Mans. Het was gisteren in onze woonplaats en ik moest gelijk aan Dion denken. Dit zou een mooie ervaring voor hem kunnen zijn. Eigenlijk was dat voor mij de redenen om hier voor te kiezen. Op zijn tijd kan ik klassieke muziek mooi vinden. Het brengt toch een speciale sfeer mee zich mee ;romantiek, melachonie, meeslepend, dramatiek, tijdloos, oude gebouwen. Ik wist alleen niet helemaal goed wat ik ervan moest verwachten. Ik kom alleen met vakanties of met bruiloften en begrafenissen in kerken en had ook geen idee van het publiek. Maar toen nam ik een kijkje bij het beluisteren van klaviervirtuozen en het leek mij toch indrukwekkend en vooral ook omdat Dion ook mooi piano kan spelen. Wat anders dan een druk popconcert en muziek van bv Pink of Faithless. Verder zou het de eerste keer zijn dat Dion met zijn blinde geleidestok mee zou gaan. Hij heeft de stok sinds kort en het is toch confronterend. Het was mijn schrikbeeld van de toekomst in de babytijd van Dion. Maar voor mensen is het nu wel duidelijk en geen vraagtekens meer (De meeste mensen gingen dan ook leuk met Dion om) Het publiek was behoorlijk divers. Een vriendin van mij was ook meegegaan.

Al snel kwamen de twee klaviervirtuozen. Dion was wel erg moe. Dat was jammer. Hij was natuurlijk voor school al om 7 uur met de taxi weg en pas na 5 uur er weer. Het concert duurde tot 22.00 uur. Toch had ik best nog wel langer willen luisteren. Ik zag mensen die traantjes wegpikten of hun ogen sloten. Dion genoot ook heel stilletjes en intens.

Dion mocht op de foto met Jan Vayne en Martin Mans. Er werden ook verzoeknummer gedraaid. Een volgende keer zal ik dat zekers in mijn achterhoofd houden want ik zal zekers nog een keer gaan met Dion. Ik zat in gedachten net met het nummer De waarheid van Marco tot dat toch in paar tonen voorbij kwam (doet mij denken aan mijn vader) Maar het zou mooi zijn als hij zelf een nummer zou weten. Ik weet nog goed hoe hij keer heel zacht het nummer van Phil Collins; Can’t Stop Loving You mee ging zingen aan tafel. Maar we hebben de cd om te beluisteren. En nu maar hopen dat we een klaviervirtuooz in spe hebben of twee ; )

Read the rest of this entry »

Photobucket

.

Follow Me on Pinterest
.

Let wel, hier geldt ┬ęGioDio

Archief