Archive for april, 2008

Een zevenling

Img_2090_small_2 Een ZEVENling.

Img_2084_small_2

Img_2092_small Punkie

Img_2093_small

Img_2099_small Hanekam.

Img_2100_small

Img_2110m_small

Pasen_small Pasen

Een zes of zevenling, een vijf, vier, drie of tweeling…of een eenling. Ik zou bijna zeggen dat als ze allemaal zo zouden zijn als Fabian zou ik het aankunnen. Een beetje een dooddoener om te zeggen dat je krijgt wat je aankunt. Soms hoor ik mensen deze uitspraak doen, niet in termen van bv een zesling maar dat wat op je pad komt. Natuurlijk kunnen mensen niet altijd aan wat ze op hun pad krijgen. Er gebeuren dingen die je soms niet aankunt, maar je gewoon wel doormoet. En dat moeten heb ik altijd wel gedaan. Maar omdat ik het aankon zou hebben gekregen….Wat een onzin.

Het menselijk lichaam is niet gebouwd voor een zesling, maar er zijn gevallen bekend dat het goed gaat alhoewel dit een uitzondering is. Waarom gaat het soms bij 1 kindje in de buik al mis? Omdat je het aankunt. Tuurlijk niet. Het bleef mij bij dat een moeder van een vijfling die de verjaardag vierde en op tv was toen ik aan de weeënremmer lag in het ziekenhuis en dag voor de bevalling nog de heg knipte aan haar karakter lag haar woorden waren. Hm Geluk, het geluk hebben om een gezond kind of meerling te krijgen en de hoop met een meerling tot het eind te mogen dragen. Niks karakter toen ik in het ziekenhuis lag…maar een moeten. Met de sterke wil om alles te geven…voor een goede afloop. Helaas mocht dit niet baten.

Een meerling is sowieso een groter risico op complicaties. Met onze tweeling heb ik dat ervaren toen onze zoontjes maar liefst drie maanden te vroeg werden geboren en hun gevecht op leven en dood begon. En dat die vroeggeboorte bepalend was hoe onze tweeling er nu voor staat en wij. Met Giovanni  gaat het hartstikke goed. Hij doet het super op school en zit boven gemiddeld. Maar dat hij er ook zonder zijn tweelingbroer zit die in Zeist op school zit en elke morgen om 7 uur vertrekt. Soms pas om half 6 thuis is als er files staan. Vergelijken kon ik onze tweeling niet, maar confronterend was het wel omdat je natuurlijk wel beide kanten zag.

Kijkend naar Fabian zie ik een echte jongensjongen(voetballen,auto,s) Ik vind het heel erg mooi om deze kant (toch) te mogen meemaken. Een hollands welvaren met een (voor meeste mensen vanzelfsprekende ) ontwikkeling vanuit het(consultatie ; )) boekje. De grote broers zijn ook supertrots op hun kleine broertje. Giovanni is heel veel in de weer met zijn broertje.Ik geniet zoveel mogelijk…voor je het weet zijn ze groot. Tien jaar geleden en nu een heel verschil. Op dit moment wil ik mijn leven wel een 9 geven.  Toen stonden wij er heel anders voor. Ja het was ooit heel anders. Het is ook kwetsbaar. Op en af…Net als een sprong op de trampoline. Voor je het weet lazer je eraf.  Het is maar hoe je terecht komt.

Volgens mijn moeder zou ik nooit goed terecht komen en het nooit wat met mij worden. Zij was de moeder die eigenlijk helemaal geen kind aankon. Dat een kind(krijgen) hels was waren graag de woorden waar zij mee strooide. Ik ging haar bijna geloven omdat ik lang getwijfeld heb over kinderen en nu graag nog wel een kindje had gehad is duidelijk dat we niet op elkaar leken…

3 april was haar sterfdag vier jaar geleden. Als ik om mij heen kijk denk ik weleens je had mij nu eens moeten zien en dit eens moeten weten. Toen je nog leefde kon je mij dit wijsmaken in zoverre dat ik erin ging geloven. Maar het geloof in nu bevalt mij beter.

Photobucket

.

Follow Me on Pinterest
.

Let wel, hier geldt ©GioDio

Archief