Archive for november, 2008

De gek die tot het haantje klimt

Het is december 2007 als een vacature de aandacht trekt van manlief. Het toeval wil dat die krant op zijn huidige werk in de kantine ligt. Hoe GROOT is dit toeval. Zijn ouders die in een lang verleden hun zorg uitspraken over wat hun zoon nu eigenlijk voor werk wilde gaan doen. Steevast kreeg manlief  te horen dat als hij het dan helemaal niet wist hij altijd nog de gek kon worden die tot aan het haantje van de kerktoren klom

Laat hij nou die gek worden!

Hij beklom voor een proefdag  daadwerkelijk tot aan het haantje van een kerktoren

10 maanden later is de kogel door de kerk.Manlief solliciteerde in december 2007 naar een baan van monumentenwachter. Dat de sollicitatie achteraf tien maanden in beslag had genomen werd hem op zijn huidige werk zekers niet in dank afgenomen.Men geloofde hem niet meer en dacht dat het een verzinsel betrof. Manlief werkt er inmiddels dan al dertien jaar. Een nieuwe directeur met predicaat SGP maakt er de sfeer er niet gezelliger op. De sfeer werd zelfs grimmiger en bereikte een absoluut dieptepunt. Ook de toekomst van het bedrijf lijkt per dag onzekerder te worden. Vooral in de tijd van de kredietcrisis. Er is een fusie ontstaan. Daarnaast zal het bedrijf van tussen de weilanden naar een groot industrieterrein gaan verhuizen en een fabrieksmatige sfeer krijgen in het teken van productiewerk. Enige voordeel is dat het werk dichter bij zou komen.

Wij wonen in het werkgebied van de gevraagde functie. Dat was ook een voorwaarde. Hoe mooi wil je het hebben. Werkelijk alles lijkt na onze verhuizing op zijn plek te vallen. Na jaren met veel moeilijkheden en onzekerheden op ons pad is er een weg  ingeslagen met veel moois. Toen klap op klap kwam geloofde je haast niet meer in dat het nog anders kon. Nu is het bijna andersom. Het gaat heel lekker en  ik weet zeker dat ook die baan op het lijf van manlief is geschreven. Hij als veelzijdig duizendpoot met twee rechterhanden. Het is een baan die ook wat voor mij zou kunnen zijn als liefhebber van monumenten en oude gebouwen en huizen. Als kind kon ik er al de schoonheid van inzien. Status…maar ook van vergane glorie. Prachtig en nog steeds. Ik zou alleen denk ik niet tot dat haantje durven. Hoogtevrees mag je beslist niet hebben. Maar het beroep houdt meer in dan grote hoogtes beklimmen. Monumenten worden van binnen tot buiten grondig geïnspecteerd. Laat daar zelfs paleis het Loo nou ook bij horen. Het is geen alledaags beroep. Je komt op plaatsen waar niemand anders komt .Het is afwisselend en als semi ambtenaar zijn de arbeidsvoorwaarden  beter dan in de huidige baan. Wij zijn blij. Vorige week was er nog een medische keuring. We zijn dan bijna een jaar verder. Het is het antwoord van dit logje

Photobucket

.

Follow Me on Pinterest
.

Let wel, hier geldt ©GioDio

Archief