Archive for december, 2011

Reisverslag Suriname

In het begin viel het nog niet mee om de draad in weer op te pakken na mijn verblijf in Suriname. Alhoewel het snel allemaal weer gewoon is en werd gedaan (zoals de plicht roept) valt het ook weer enigszins tegen. Wezenlijk verandert er weinig, maar de kou valt extra op. Het verslag heeft nog op zich laten wachten, ik ben er al net zo lang weer als  ik weg was. In Suriname leefde ik bijna zonder klok. Het was er heerlijk weer in een prachtige omgeving. Over het algemeen hebben wij het bijna constant droog gehouden en zon gehad. Wat wil een mens nog meer. De warmte is mij erg meegevallen. Natuurlijk zijn er ook teleurstellingen geweest en minder leuke gebeurtenissen.  Maar  gezond en wel terug zijn is belangrijker. Gelukkig heb ik  geen last gehad van erge ongemakken want een buikloop in een korjaal wil je echt niet ; ) .

In het begin heb je een bepaalde voorstelling, in het echt is het altijd anders. Kijkend na de aflevering van Ramon Beuk Terug naar mijn roti kom je ook enigszins bedrogen uit. Sommige dingen zijn zo anders aldaar dan ze wezenlijk gebracht worden. Het maakt niet uit. De ervaring op school vond ik het mooiste en bracht ons in contact met., maar ik zou het mooi hebben gevonden als er  meer contact was geweest met de dorpelingen.

Over de groep kan ik het nodige vertellen. Om de discretie van  personen niet in het geding te brengen, zal ik zo aardig zijn om mij voornamelijk te beperken tot het afscheid op Schiphol. Dat was er dus niet!  Met 1 vrouw klikte het goed en ging ik veel mee om. Wij werkten dan ook samen op de school . Daarmee zal  ik contact onderhouden. De rest van de groep viel bij de douane in een oogwenk uit elkaar. Er werd niet eens  meer gegroet naar elkaar! Ik was als laatste en hoorde van V hoe iedereen door de deuren was gestormd.  Kun je je dit voorstellen na drie weken dag en nacht met elkaar te hebben doorgebracht.

De vinger kan ik er niet op leggen. Ik vond het zo raar en niet sociaal, was des te blijer manlief en kids weer in mijn armen te kunnen sluiten. Een ontvangst waar je u tegen zegt. Tegen de reisleiding werd door de groep wel heel anders gedaan en uitbundig afscheid van genomen. Door een paar mensen in de groep werd soms best wel kinderachtig gedrag vertoond zoals na-apen. Blijkbaar was het reisgezelschap een complexe groep die het formeel nog netjes met elkaar heeft uitgehouden maar elkaar nooit uitgezocht had  indien men het vooraf voor het zeggen had gehad. In zekere zin is het jammer geweest dat deze groep geen diepgang had en gesprekken angstvallig vermeden werden waardoor nooit iets bij de naam werd genoemd. Maar het was ook een uitdaging. Het zou mij ook niet weerhouden van weer een keer een dergelijke uitdaging aan te gaan met een onbekend reisgezelschap. Een gebrek aan privacy heb ik wel gemist en niet altijd je eigen ding te kunnen doen, maar vaak afhankelijk was. Ook zie ik nog wel een taak liggen bij de organisatie van het vrijwilligerswerk. Sommige zaken zouden ze beter anders aan kunnen pakken. In ieder geval is het niet zo dat door het voorgaande gegeven de reis als negatief  heb ervaren. Nee, ik had het niet willen missen. Ik zou zo weer heen gaan.  Onder de linkjes een overzicht van de reis en het vrijwilligerswerk. Vroeg of laat komt er vast nog weleens een blogje bij of de oude blogs nog aangevuld.

Welcome in the jungle en Apetina

Het vrijwilligerswerk op school

Expeditie in de jungle

In de sula (filmpje)

Het eten

Aan het eind van de regenboog

Rondreis

Paramaribo

Photobucket

.

Follow Me on Pinterest
.

Let wel, hier geldt ©GioDio

Archief