Posts Tagged ‘brand’

In de brand, uit de brand?

Amper anderhalve week na de brand van de basisschool is het of je toch een soort van verwerkingsproces aan het doormaken bent. Verdriet wordt woede, ongeloof wordt bittere werkelijkheid. En dan ben ik alleen maar een ouder, nog niet de juf of meester die al sinds jaar en dag les aan de school gaf of de leerling die er elke dag doorbracht. Maar toch een ouder met een achtbaan van gevoelens over de recente gebeurtenissen. Nu blijkt dat de daders nog niet zijn gevonden krijg ik nog meer revanchegevoelens. Maar mijn verwensingen zijn niet een uitzondering. Allerlei verwensingen heb ik al rondom mij gehoord. Er zit ook veel stille woede.

Het liefst zag zij ze in een schandbord staan, midden op het dorpsplein. Ja, zij zou best een paar eieren willen gooien tegen de hersenloze leeghoofden. Van schelden houd zij niet, maar een uitzondering daargelaten. Maar aangezien de schandpaal verbannen is blijven sommige scheldwoorden vanuit de middeleeuwen blijkbaar hardnekkig overeind. Een schandpaal al la moderne variant als op een site als Geen Stijl met de daders erop zou ik voor dit geval dan ook toejuichen. De virtuele schandpaal in dit geval.

De gevolgen zijn merkbaar. Het was een week lang het gesprek van de dag. Er is veel eensgezindheid en samenhorigheid. Er is dan ook ontzettend veel geregeld in korte tijd. Zo werd er snel een hek geplaatst om de andere locatie en ingericht. Met het uitpakken van het nieuwe speelgoed heb ik geholpen en ik heb een houten puzzel gegeven aan groep 1. Blij was ik ook toen bekend werd dat kleuter dichtbij opgevangen ging worden. In de balletzaal van een centrum voor kunst en cultuureducatie. Met de balletlessen moeten alle spullen en meubels eruit. Voor de spiegels hangen lakens die er dan ook weer af moeten. Daarnaast zijn de leerlingen nu op drie locaties verspreid over het dorp. Al bij al geen ideale situatie. Het is dus echt noodopvang.

Door de gemeente is er gezocht naar een permanente oplossing. In ieder geval voor de duur van twee jaar. Dan begint er toch wel een gevoel van verontwaardiging door mij heen te komen. De oplossing is aan de andere kant van het dorp! De weg er naar toe is een zeer verkeersonveilige route aangezien je met een hele drukke weg zit die je moet oversteken en een onoverzichtelijke rotonde. Toen kleuter van de peuterspeelzaal af was ik zo verheugd op het feit dat de school zo dichtbij was. Met de fiets was ik er in een paar minuten. Ideaal. Met sneeuw en ijzel zou ik er lopend naar toe kunnen en niet geheel onbelangrijk, ook Gio kon kleuter ophalen indien hij vrij zou zijn en ik niet kon. Dat is nu dus helemaal uitgesloten! In de momentjes dat kleuter wel tussen de middag thuis kon komen eten is het nu betreft de tijd bijna tot niet haalbaar. Dan ben ik maar ouderwets zegt een andere moeder, maar als de kinderen tussen de middag thuis komen vind ik fijn. Ik voel mij dus ook voor het blok gezet, want ik voel het zelfde.

De daders zijn ook verantwoordelijk dat het hele schoolgebeuren van kleuter en mij er nu dus ook heel anders gaat uitzien dan zoals het was. Dit vraagt om een flink aanpassingsvermogen. Een totaal niet gewenste situatie, maar onontkoombaar. Voor een periode van twee jaar zal het minimaal duren. De gemeente houd morgen een informatiebijeenkomst, toevallig op de verjaardag van de tweeling. Daar leggen ze de situatie uit. Er is gelegenheid tot vragen, maar blijkbaar geen mogelijkheid tot inspraak! Was het nu zo moeilijk om voorlopig de school op de oude plek zetten. Zijn de zaken die voor ouders spelen niet belangrijk. Dat het gemeentelijke apparaat vaak niet werkt blijkt wel! Onze gemeente laat nogal eens een steek vallen. En de politie …….

Lees het blog Paranoïde

Photobucket

.

Follow Me on Pinterest
.

Let wel, hier geldt ┬ęGioDio

Archief