Posts Tagged ‘pasen’

Zoekt en gij zult vinden

Mijn moeder had vroeger een paar gemarmerde eieren in de kast staan. Er hing iets van een zweem van mysterie omheen. Ze waren geverfd van of met bladeren. Maar het was verder geheim. Ze konden jaren bewaard worden. Ik geloof niet dat ik ooit het geheim heb gehoord en daarmee dus ook niet het “mysterie”. Het leek mij leuk om op internet naar informatie te zoeken, met in het achterhoofd ze ook zo te gaan verven. En zowaar vond ik  informatie. Het geheim zijn gewoon ordinaire uienschillen en azijn. Pantykousen en  bladeren

Het zouden de titels van een nieuw spannend boek kunnen zijn….

Te samen in de pan tot een kokend hoogtepunt laten komen

Dat tien minuten lang, en ze overleefden nog lang en gelukkig.

lijdend voorwerp

paaseieren

Benodigdheden en werkwijze

Zelf was ik best tevreden over het allereerste resultaat. Al zegt iets mij dat er nog wel meer in had gezeten. In ieder geval is het leuk om te doen. De eieren zijn alleen ter decoratie, al schijnt het dat ze zonder het gebruik van azijn ze ook gewoon te nuttigen te zijn bij het paasontbijt. Belangrijk is dat je witte eieren gebruikt. Verder ben je nodig  -Azijn en veel uienschillen van zowel rode als witte uien. Verder een  pantykous, garen, bladeren, bloemetjes, evt het  netje van de uien. Door het netje van de uien om een ei te binden krijg je een ruitmotief op het ei. Blaadjes etc maak je nat en plak je op het ei, hier wikkel je de kous omheen en bind je af met het draad. Natuurlijk zijn er tal van andere mogelijkheden te bedenken. De bodem van een grote pan bedek je met de uienschillen. Hier giet je een scheutje azijn over. Dit roer je goed door elkaar.  Daarna leg je de eieren in de pan en bedek je deze weer met uienschillen. Daarna weer een scheutje azijn, aangevuld met water. Het is de bedoeling dat de eieren onder water staan. Vervolgens tien minuten zachtjes laten koken. Laten afkoelen en het verpakkingsmateriaal verwijderen. Tot slot de eieren inwrijven met wat olie voor een glimmend resultaat.

Zoeken

Met paaseieren denk je ook vaak aan zoeken. Vorig jaar had Dion een ei verstopt die tot heden ten dage niet boven water is gekomen. Wat ook niet boven water is gekomen tot grote frustratie van zowel mij als manlief zijn vele zakjes met groenten en bloemenzaadjes. Toen wij dit jaar (januari) in Willingen waren hadden wij groot ingeslagen. In de Lidl aldaar was al snel duidelijk  dat we groot zouden inslaan. De prijzen lagen beduidend lager. Het zou mij niet verbazen dat we zekers 20 zakjes gekocht hebben. Deze week dacht ik dat het tijd was om een begin te maken met kweken. Maar ook al dacht ik te weten waar de zakjes lagen, ze zijn tot op heden spoorloos. Het is een zwart gat in ons geheugen. Ook manlief weet het niet. Al bij al hebben we op alle mogelijke en onmogelijke plaatsen gezocht. In gedachten heb ik ze nu al zien verdwijnen bij het oud papier. Maar duidelijk is dat ik het gewoon niet meer weet. En wij ze waarschijnlijk gewoon kwijt zijn. Misschien wel gewoon verloren  in Duitsland?.  Uit frustratie ga je op de meest onlogische plekken zoeken. Vanaf het moment dat we de aankoop in de auto hebben geladen weten wij het niet meer. Dat wordt dus gewoon opnieuw kopen en dan duur. Uiteindelijk helaas dus een duurkoop. We zijn best vaak wat kwijt. Wij zijn dus dan veel tijd kwijt met zoeken. Op het moment dat wij het niet meer nodig zijn, vinden we het weer ; ) En ondanks goede voornemens gebeurt het helaas nog best te vaak. Soms berg ik het ook net iets te goed op. Of zonder nadenken leg ik ergens iets neer. Zo zijn we ooit een paar uur op zoek geweest naar autosleutels die ik argeloos ergens neergesmeten had. Maar wel op een moment dat we op wintersport zouden gaan en het kostbare tijd was welke verloren ging aan zoeken. Terwijl verder alles pico bello verzorgd was en ik werkelijk niks vergeten was!

Een doorgedraaide buurjongen

Heel lang geleden in een andere woonplaats was er eens een buurjongen die doordraaide. Ik zat lekker te zonnen in de tuin, toen ik in een glimp ene buurjongen ons huis zag binnenstormen via de achterdeur. Zo snel als hij was, zat hij ineens al op de zolder via de vlizotrap. In een poging te begrijpen wat hij daar deed kwamen er alleen maar de woorden uit hem van dat hij op zoek was naar een bepaald persoon, laten wij hem voor het gemak Gerrit noemen. Hij was ervan overtuigd dat Gerrit op onze zolder zat, verstopt achter de dozen. Manlief heeft wel een uur op hem ingepraat . De buurjongen bleef bij zijn standpunt en hij was moeilijk tot bedaren te brengen.  Hem te overtuigen dat die ene Gerrit zich toch echt niet op onze zolder bevond in of achter een doos had verstopt lukte niet. Ik zie je wel, was wat hij steeds zei en op een gegeven moment heeft hij ons hele huis, tot onder onze bank en bed en dat van meerdere buren aan een grondige zoektocht onderworpen. Best wel triest dat iemand van de ene op de andere dag zo kan doordraaien. De weg helemaal kwijt was. Na een opname is het wel weer goed gekomen. Al kon ik er ook wel enigszins om lachen. Het had wel iets komisch. Vergeten zal ik het nooit. Op zoek naar…Zoekt en gij zult vinden. Nee, helaas, het gaat niet altijd op.

Photobucket

.

Follow Me on Pinterest
.

Let wel, hier geldt ©GioDio

Archief