Posts Tagged ‘tweeling’

Haarlem

Ja werkelijk waar,  het klinkt zo oud. Maar het is echt bijna  30 jaar geleden dat ik voor het laatst in Haarlem was.  Als veertien jarige was ik  met een penvriendin uit Texel  samen op tienertoer en belande o.a. daar. Met tienertoer beleefden wij nogal wat . Zo kwamen wij op het idee om laat in de middag ook nog maar even van Rotterdam  naar Vlissingen te gaan en namen na er een uurtje rond gelummeld te hebben (hoe dom) de stoptrein terug naar Zwolle. Eer wij thuis waren werd het dus nachtwerk en nee, je had destijds geen mobieltje om je bezorgde ouders te bellen. Dat is nu wel anders.  En ook al zijn destijds de monumentale gebouwen grotendeels aan mijn aandacht ontsnapt; in mijn verre herinnering stond dat het een erg leuke en gezellige stad was. Manlief ging afgelopen woensdag  naar Haarlem voor een symposium. Nu grijp ik dergelijke mogelijkheden aan (indien uitvoerbaar) om mee te gaan. Van zijn nood mijn deugd maken. Niet voor een symposium, maar voor de stad. Alles was pico bello geregeld. Kleuter ging  vanuit school mee met een vriendje en Gio ving hem later weer op. Wat niet meewerkte was dat ik letterlijk snotverkouden was. Mijn ogen traanden voortdurend. Mijn neus had behoefte aan extra  papieren zakdoekjes. Ik kocht ook maar een neusspray en dacht ongezien mijn neus te inhaleren tot ik op het moment van snuiven een paar pubers elkaar in de verte zag aanstoten en naar mij wijzen en lachen. Ik geloof dat ze werkelijk  in de veronderstelling waren dat er een winkelende dame van veertig plus coke aan het snuiven was . Of ze vonden een neusspray natuurlijk al iets wat op de lachspieren werkte ; )   Een ander probleem wat mij achtervolgde waren mijn niesbuien, of het niet lukken ervan. . Alle felle lampen die ik smachtend inkeek om maar te kunnen, mogen niezen ten spijt. Een verkoopster van een zeepjeswinkel probeerde van mijn euvel een verkooptruc te maken. Daar stond ik in een prachtige maar oh zo dure winkel. Alle ongetwijfeld heerlijke geuren ten spijt, ik rook vrijwel niets. Alleen iets met verdacht veel kaneel en sterke kruiden erin. Ze ging heel voortvarend met zeep over mijn hand strijken en warempel, aan het eind van de dag heb ik mij laten verleiden tot het kopen van een duur stuk  massagezeep.

 

 

Maar goed, ook bijna dertig jaar later blijk ik nog steeds gecharmeerd van Haarlem. Mijn tempo was traag en de recessie bleek ook hier in de ochtend waarneembaar. Ik nam de oude gebouwen goed in mij op en probeerde de destijds enige gemaakte foto in Haarlem als veertien jarige in Haarlem te spotten.Wij gingen er echt voor zitten.. En ja wij  poseerden samen ergens? in het pasfotohokje op een perron van een station.

 

Ik kreeg als tip om on top off the building van V&D te kijken en ja, dat was leuk. Je zag opstijgende vliegtuigen vanaf Schiphol. Het uitzicht op de stad. De duinenrij  was zelf in de verte zichtbaar. Dat werd ons einddoel deze dag. Immers als de zee zo dichtbij was kon je  van de noo(d)t een deugd  maken. ( zag  het boek en kocht het zelfde avond via Marktplaats voor paar euro bij toeval ; ) )  Deze mocht zeker niet in mijn kookboekenverzameling ontbreken, maar  speur  liever eerst altijd Marktplaats af. Het is een leuk boek vol met peper- en kruidnotenrecepten  in retrostijl. Ik wil er zeker een aantal van uitproberen, het is absoluut geen standaard kookboek,  laat staan met standaard recepten.

 

 

Ik ben verwend door op loopafstand van bossen en de hei te wonen, maar de zee is er bij ons niet. Dus waarom zouden wij geen hapje eten in Zandvoort aan zee met uitzicht op de ondergaande zon! Die paar kilometer deden het er nu ook niet meer toe.  Er waren overigens nog maar weinig restaurant(strandtenten) open en erg prijzig.  Gelukkig werkten mijn smaakpapillen nog  wel enigszins. Want wij moesten flink dokken . Toen wij thuis kwamen bleek onze tweeling ook niet goed op de centjes gepast te hebben. Allebei hadden ze letterlijk 20 euro verloren door allebei hun eigen stommiteit! Op zich balen, maar hoe kon het. Hoe presteerden ze dit  letterlijk als tweeling  zijnde?!

Los van de fikse verkoudheid kijk ik wel terug op een leuke dag. Wel is winkelen in een vreemde stad gezelliger met een vriendinnetje. Maar ook alleen vermaak ik mij prima. Over vriendinnetjes gesproken. Het penvriendinnetje van destijds ( foto) woont nog steeds op Texel. In de pubertijd groeiden wij uit elkaar terwijl wij ook een periode van tranen met tuiten huilen kenden als we weer afscheid van elkaar moesten nemen . Pakweg 8 jaar geleden hebben wij nog een paar keer weer contact via mail met elkaar gehad, maar hadden misschien te hoge of andere verwachtingen van elkaar. Dat werkt niet na zo’n lange tijd  Nu wil het toeval dat we binnenkort naar Texel gaan. Manlief heeft er een kennis die wij willen bezoeken en hij deed het voorstel om haar ook gewoon te bezoeken. Face to face. Maar ik weet niet of ik het durf of wil of….

Ook daar zit bijna dertig jaar tussen……

Dat is toch wel even wat anders dan een stad na zoveel tijd weer te bezoeken.

Photobucket

.

Follow Me on Pinterest
.

Let wel, hier geldt ©GioDio

Archief