Posts Tagged ‘vliegen’

Welcome to the jungle

Drie weken Suriname, waarvan twee weken in Apetina zitten erop. Het was een hele bijzondere ervaring. De vele ervaringen gaven mij het gevoel dat ik veel langer weg geweest ben. Apetina  ligt op een paar honderd kilometer van de hoofdstad Paramaribo , ver in de grotendeels ondoordringbare jungle. De heenreis vanaf Schiphol begon al met een dikke drie uur vertraging. Het vliegtuig had technische problemen waardoor er met een andere maatschappij ( Amerikaanse) moest worden gevlogen. We zaten werkelijk daar als sardientjes in een blikje gepropt voor 9 uur lang. Een tv-scherm vertoonde constant sneeuw op het beeld.  Kort gezegd was het wachten op en de vlucht nogal afzien. Het was een erg late aankomst in Paramaribo waardoor ik amper een paar uur heb geslapen alvorens wij onze reis gingen voorzetten richting Apetina. Er werd gevlogen met  de maatschappij  Blue Wing. We proberen maar even te vergeten dat Blue Wing op een zwarte lijst staat. Het vliegtuig zag er dan ook behoorlijk krakkemikkig uit. Toch ervoer ik de vlucht als geweldig en verliep deze voorspoedig. Ik had geen angst en vond de landing echt een belevenis.  Als een stuiterbal gingen wij over de grasmat (airstrip).  Het oerwoud is van bovenaf echt immens groot en inderdaad is een vergelijk met broccolivelden snel gemaakt. Het intense groen viel mij echt op bij de landing. De start, maar vooral de landing op de airstrip van Godoholo is een belevenis op zich.

We vaarden vanaf Godoholo met een korjaal verder. De tocht duurde erg lang aangezien het water laag stond. Er zijn veel rotsen en stenen op het traject waar de korjaal doorheen gemanoeuvreerd moest worden.  Op een gegeven moment raakt de schroef toch een steen en raakt defect. Net op dat moment komt er een hoosbui aan. Er is geen reservemotor aanwezig. Hoe groot wil het toeval zijn dat  daar een huisje van marrons aan de oever staat en daar gelukkig wel aan land kunnen gaan. De bewoners zijn niet thuis. Aan het wasgoed is te zien dat er een klein meisje woont. Ik besluit voor de onbekende bewoners wat meegenomen kleertjes achter te laten. We wachten tot bijna de schemering als er eindelijk een  andere motor voorhanden is. Deze moest worden gehaald bij een Marrondorp  verderop, op enkele uren varen. De motor heeft heel wat minder vermogen als de vorige. Onze eerste overnachting in het oerwoud is in een hangmattenkamp. Het werd al een beetje duidelijk welke karakters de medereizigsters hadden. Wij gaan al heel vroeg liggen. Er is weinig te doen daar. later in de ochtend hoor ik voor het eerst brulapen. Het tovert een glimlach op mijn gezicht. Ik ben echt in de jungle belandt.   In de ochtend horen we ook dat het de gewoonte is dat bezoekers daar bier kochten. Nou hadden we dat maar geweten! Daar hadden we die avond daarvoor nou net zo’n zin aan gehad.

De volgende dag varen we verder. Het wordt ook weer varen in het donker!!.  Er worden geen lampen gebruikt, die zijn er niet. Varen in duisternis is een belevenis op zich en zeker niet zonder gevaar. Nu het water laag staat is het gevaarlijk als er een rots over het hoofd gezien wordt. Gelukkig is er veel licht van de bijna volle maan. De bootsmanen (Indianen) zijn zeer ervaren. Vuurvliegjes zien eruit als dwalende elfjes in het bos. Ik had het nooit eerder gezien. Het doet sprookjesachtig aan.

In het donker moet de korjaal ook nog een paar Sula’s(stroomversnellingen) passeren waarbij wij moeten uitstappen en de bagage en voorraad er ook uit moet. De laatste Sula voor Apetina is groot.  Daar staan we dan onder het licht van de maan met  op de achtergrond mysterieuze geluiden.  Wij hebben er die dag dan bijna tien uur! varen erop zitten. Onze kont voelt aan als een houten plank. We zijn dan ook best moe.  In de groep zit een vrouw die wel heel geraag haar stem wil laten horen. Ze is het tegenbeeld van Michella van echte meisjes in de jungle. Hoe vaak Michella in het progamma roept wat een ellende roept, hoor je deze vrouw wat geweldig of wat fantastisch roepen. Zij wil meteen het werk, hangmatten uit handen nemen van de indianen of het zielige mensen zijn en begint met een aanval naar de groep. De komende tijd zal dat zo blijven.

Midden in de nacht word ik wakker en denk  dat het geluid van geknetter van regen is. Slaapdronken stap ik uit bed om dat ik toch twijfel , vervolgens zie ik dat er een maagdelijke palm in brand staat! Bij onze aankomst , vraag mij niet waarom, werd deze in brand gestoken. Het vuur was gedoofd, maar blijkbaar weer aangewakkerd in de nacht. Niet zonder gevaar zo dicht bij onze lodge  gedekt met palmbladeren. Ik wilde wakker blijven om alert te zijn , maar was blijkbaar meteen weer in slaap gevallen. Gelukkig was alles goed gegaan, maar ik vond het wel zonde van de  palm. Met licht zie ik dat er nog veel meer verkoolde boomstammen staan.

Het is een mooi idyllisch eilandje, grotendeels overwoekerd door ondoordringbaar woud. Er staat dus een lodge, er is een open keuken en een primitieve wc op een pakweg 200 meter lopen. Dat is dus leuk als je midden in de nacht naar de wc moet. te midden van alle onbekende geluiden en met geritsel om je heen. Er is nog een zeer primitief hutje waar de kokkin en haar man slapen. We hebben vanaf het eiland uitzicht op het dorp Apetina. We bezoeken het dorp en de school en nemen de werkzaamheden door. Op het eilandje is geen stroom. Hoe kan hier dan ooit een elektrische oven dienst hebben gedaan? We gebruiken olielampen. In het dorp zelf is alleen stroom in de avond. De eerste dagen van ons bezoek niet. Vreemd is het om in de rimboe de telefoonmast te zien. Sinds een paar maanden staat deze er. Al die tijd was ik er van uitgegaan dat ik geen contact met het thuisfront kon opnemen. Dat was mijn grootste bezwaar van mijn reis. Nu kon ik gewoon manlief en kids eens bellen of sms’en. Zoals op manlief verjaardag. De mensen van mijn groep zongen voor hem. Dat was wel erg leuk. De mobiele telefoon deed het op het dorp ook goed onder de jongeren. De soms hele blitse telefoons staken in schril contrast af tegen de andere indrukken van het dorp welke  over het algemeen zeer armoedig aandoet.

Onderweg

vliegtuig4

Brokopondo

vliegtuig3

Interieur

vliegtuig1

vliegveld Godoholo

vliegtuig2

Varend met de korjaal over de Tapahonierivier in de avondschemering

korjaal

korjaal3

zonsondergang

zonsondergang

Het dorp Apetina

Apetina

apetina6

apetina3

apetina4

apetina7

apetina2

Het eilandje met de lodge, keuken , in de rivier wassen wij ons. Er zitten pijlstaartroggen en piranha’s

eilandje

e

Zonsondergang boven Apetina, met let op:de telefoonmast

f

Photobucket

.

Follow Me on Pinterest
.

Let wel, hier geldt ©GioDio

Archief